Ze is pas 23 en heeft talent zat. Leontien heet ze en onze glazen bol verklapt ons dat we nog veel van deze dame uit Zedelgem zullen horen. Tijd voor een gesprek dus…
Met een naam als Leontien klinkt het alsof je alles alleen doet. Is dat zo?
Het vertrekt zeker vanuit mezelf. In mijn muziek ben ik heel eerlijk en als artiest probeer ik dicht bij mezelf te blijven. Niet te veel lagen om me onder te verschuilen, enkel de verhalen die ik zelf graag wil vertellen. Dit voelt voor mij het meest authentiek en eerlijk, ik zou niet weten wie ik anders zou moeten zijn. Ondertussen zijn er wel mensen die mij mee ondersteunen, mee nadenken wie Leontien als artiest kan worden. Mensen die de muziekwereld al beter begrijpen dan mij en dat voelt alleen maar fijn aan. Het zijn stuk voor stuk hele fijne mensen.
Optreden zelf doe ik voorlopig enkel nog alleen. Ik voel dat in deze fase dat het het beste klopt met de muziek. Authentiek en puur, enkel met een piano of een gitaar. Dat voelt goed. Mijn droom is wel om te kunnen evolueren naar full band, want niets is leuker dan samen muziek maken. Maar alles op zijn tijd.
Wat het eerste opvalt is je indrukwekkende stem. Wanneer kwam je erachter dat je kon zingen en hoe maakte je de stap om te beginnen zingen?
Misschien wat cliché, maar zingen is iets wat ik al heel m’n leven doe. Mijn mama zong altijd met ons als we klein waren en er was wel altijd een liedje aan het spelen thuis. Ik heb uren zitten zingen en dansen met mijn zus, daar is genoeg bewijsmateriaal van. Waarschijnlijk is praten en zingen ergens op hetzelfde moment ontstaan. (lacht)
Je nummers zijn vrij intiem, bijna zalvend. Ik neem aan dat dit de sfeer is die je wil creëren met je muziek?
Die eenvoud en intimiteit komt bij mij heel spontaan op wanneer ik nummers schrijf. Ik denk er niet altijd heel bewust over na, maar ik volg mijn gevoel. Ik vind het zo mooi wat muziek kan doen met mensen. Wanneer iemand na een optreden komt zeggen dat de liedjes hen geraakt hebben, dan vind ik dat het allermooiste compliment dat je kan krijgen. En misschien (waarschijnlijk) zullen mijn nummers evolueren met de tijd en dat is ook goed vind ik, zolang het maar iets doet met de mensen, de mensen blijven raken. Dat is wat muziek voor mij betekent en de muziek die ik wil maken.
Je bent amper 23, maar ik hoor zeer veel melancholie in je muziek. Ben je een dagdromer of een treurwilg?
Ik ben wel een dagdromer. Niets leuker dan verdwijnen in je eigen gedachten vind ik. Maar er zit zeker een gezonde portie melancholie in mij. Die kant komt vooral in mijn muziek naar boven. In het dagdagelijkse leven zal ik niet vaak mijn diepste ziel bloot geven, integendeel. Muziek is de plaats waar al die gedachten en gevoelens een plek krijgen.
Op je VI.BE-pagina vinden we vier ijzersterke demo’s terug. Ik neem aan dat je van plan bent om die later op te nemen.
Dat is zeker iets waar we mee bezig zijn. Voor mij voelt het als een mooi moment om een eerste nummer op de wereld los te laten. Dus er zijn zeker plannen en ik kijk er enorm naar uit.
Je noemt ze demo’s en toch zijn ze al echt af. Ben je van plan om die nog veel te bewerken? Zelf vind ik de soberheid net de kracht van je muziek.
Dat is altijd een moeilijke evenwichtsoefening. Ik vind het wel leuk om op zoek te gaan naar welke elementen een nummer sterker kunnen maken. Zelf zoek ik wel naar het gevoel van eenvoud in muziek, maar dat hoeft niet altijd te betekenen dat er niet veel onder kan zitten. Elk nummer is ook anders, vraagt andere dingen dus het is altijd opnieuw een zoektocht, maar dat vind ik juist leuk.
Je heet Leontien en gaat muzikaal door het leven als Leontien. Als we je muziek horen, kennen we dan de echte Leontien?
Eigenlijk wel, wie goed luistert komt veel te weten. Maar wanneer vrienden mij dan vragen stellen, verander ik snel van onderwerp. Laat de muziek maar zijn ding doen denk ik dan.
Je omschrijft je muziek breekbaar. Dat is ook zo, maar ik hoor tegelijkertijd ook een ijzersterke dame. Een contrast die je zelf opzoekt?
Breekbaarheid en sterkte liggen dicht bij elkaar en kunnen perfect allebei in een persoon aanwezig zijn. Als sinds ik klein was, voel ik veel, de wereld komt sterk binnen. Ik zou mezelf nooit ‘sterk’ noemen omdat ik weet wat er allemaal in dat hoofd van mij afspeelt. Maar ik besef wel dat mensen mij soms zo zien.
Wat betekent muziek in feite voor je?
Dat is pas een moeilijke vraag. Muziek is altijd een deel geweest van wie ik ben maar ik heb het lang niet doorgehad hoeveel ik me mezelf voel als ik mag zingen voor mensen, muziek mag maken, ik word er zo gelukkig van. Soms is iets zo normaal dat je het even moet loslaten om te beseffen hoeveel het betekent. Muziek is gewoon zo leuk.
Laten we maar afsluiten met nog een moeilijkere vraag. Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom?
Inderdaad geen simpele vraag. Er is zoveel goeie muziek gemaakt ondertussen. Maar dan misschien echt qua ‘plaat’ zou ik durven kiezen voor Messy van Olivia Dean. De hele plaat zit gewoon goed ineen, heel puur en ik keer er graag naar terug.