Knuckleheads is één van de vele jonge punkbands uit dit land. Luister naar hun nieuwste Blackride en je weet onmiddellijk wat we hiermee bedoelen. Een praatje met deze Aalsterse amokmakers.
Hoe zijn jullie op de naam Knuckleheads gekomen?
Knuckleheads heb ik gekozen als een soort geuzennaam aangezien veel mensen die niet echt fan zijn van het genre zich steeds afvragen of we geschift zijn als ze ons op een podium bezig zien. Knuckleheads betekent eigenlijk een beetje “debielen” en wordt dus meestal in een negatieve context gebruikt. Ik vond het wel leuk klinken.
Ik denk dat jullie best wel vergeleken kunnen worden met nieuwe punkbands als SEXTC of Geitenvel. Zien jullie zelf die link?
We zien zeker de link met de oudere bands uit de omgeving zoals SEXTC die al wat langer in de scene zitten. Echter merken we wel op dat onze punk nog net een ander genre is. De nieuwe wave van punk is eerder postpunk of posthardcore en zelf grijpen we wel nog eerder terug naar snellere beats en de meer typische kenmerken uit garagepunk zoals bijvoorbeeld SONS en geven onze eigen draai eraan. Dit noemen we powerpunk, waar de energie centraal staat. Het is dus inderdaad de bedoeling dat de rock-’n-roll er vanaf spat zowel in de muziek als in de liveshow.
Onlangs brachten jullie de single Blackride uit. Trots op neem ik aan, wat is nu het plan?
Momenteel brengen we single per single ons album Knucklemania uit waarvan er nu twee van de negen nummers als singles uitgebracht zijn. Elke maand zal er een nummer verschijnen en deze worden uiteindelijk samengebundeld tot een album. Vanaf maart gaan we dus ook zo veel mogelijk terug gigs spelen net zoals we non-stop van augustus tot december deden. We hopen onder andere met onze plaat de Belgische scene op te schudden en iedereen te laten horen dat er nog echt jong geweld bestaat dat geen schrik heeft om het podium te bezweten.
Jullie zijn van Aalst. Kunnen we van een scène spreken of is het toch eerder een alleen op de wereld-geval?
Onze scene is niet zo ideaal aangezien er weinig hulp is voor nieuwe bands en de lokale zalen graag teruggrijpen naar bands die ondertussen al meer dan 20 jaar bestaan en waarvan de bandleden ook al niet meer de jongste zijn. We hebben wel het gevoel onze eigen wereld gemaakt te hebben met een fanbase van Aalsterse jeugd die zeker geen schrik heeft van een moshpit of wat stevigere muziek. Voor dat specifieke publiek zijn we binnen onze streek uniek.