Mogen we Jens De Waele een icoon noemen in de Belgische underground? Ja, we mogen dat, en we trokken in de repetitielokalen van Muziekcentrum Goedleven aan zijn mouw om ons alles te vertellen over The Grave Brothers, de band waarmee hij in datzelfde Goedleven op 25 september op het podium staat.
Hoe ben je eigenlijk in de muziek gerold?
Dat begon vanaf mijn vijfde via mijn vader. Hij was een grote rock-‘n-roll-fan en kocht de punkmuziek uit de jaren 70 die toen net uitkwam. Door mijn vader kwam ik daar volop mee in contact, maar ook met psychobilly en rockabilly of bands als The Cramps of de Stray Cats. Dat waren overigens twee bands die ik net iets interessanter vond dan de rest. Eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik de kopie ben van mijn vaders muzikale smaak.
Wanneer ben je begonnen met zelf muziek te spelen?
Ik denk toen ik zo’n jaar of 18 was. Het was de periode toen ik Bart Rosseau leerde kennen, die later ook bij zowel Fifty Foot Combo als Thee Andrews Surfers zat. Toen kwam Matto le D erbij die de artwork deed voor Fifty Foot Combo. Het begon allemaal toen Bart zijn eerste drumstel kocht. In feite moest ik de zanger worden, maar omdat ik last had van microfoonvrees, werd ik maar de bassist (lacht). Mijn eerste band was Spacefarmers die op het podium van Debuutrock stonden. Je kon dat best omschrijven als pretpunk en eigenlijk de basis van wat later Fifty Foot Combo werd.
Bij gelijk welke band je zit, lijkt het er toch op dat je je eigen wereldje creëert, niet?
Dat zal wel iets te maken hebben met het feit dat zowel Matto als ik uit het kunstonderwijs komen. Een artwork is voor mij altijd belangrijk. Maar weet je, het zijn allemaal werelden die elkaar kruisen. Bij The Grave Brothers was het eerst de intentie om psychobilly te spelen, maar dan besef je dat je zot bent van country en dan komen ook die invloeden erbij.
Kun je zelf bijhouden bij welke bands je ooit speelde?
Ik ben ooit een keer een lijstje begonnen, maar ik ben het kwijt (lacht).
Het is inmiddels twintig jaar geleden dat je The Grave Brothers hebt opgestart.
Ja, het was in 2006 toen we net met Fifty Foot Combo een pauze hadden ingelast. Een niet zo’n plezante periode omdat we het plezier wat waren kwijtgespeeld en we een beetje gefrustreerd waren door dingen die zouden moeten gebeuren, maar er nooit gekomen zijn. Met The Grave Brothers wilden we gewoon de fun er weer inbrengen via stevige psychobilly zoals met Sascha Reynders die bij de surfrockband Speedball Jr. zat. In The Grave Brothers zit er zeer veel chemie. Laat ons elkaar vijf jaar niet zien, zet ons op een podium en het ontploft! Een band vol leute, bij ons is het: eerst een pintje en we zien wel!
Jullie maken cowpunk. Wat is dat voor iets?
Het ontstond ergens in de jaren 80 met bands als Jason & The Scorchers, Green On Red, The Beatfarmers of de eerste plaat, Call Of The Wild, van Disneyland After Dark. Veel country-invloeden dus, ik ben daar zeer zot van en op den duur werd The Grave Brothers meer country dan psychobilly.
Het gaat er wel vrolijk aan toe.
Ah ja, al onze liedjes gaan over drinken, ook al is onze zanger een fervent marathonloper. Maar onze songs gaan dus over drinken en geloof ons, we gingen soms ver!
Nooit spijt gehad dat je nooit bent doorgebroken in het buitenland?
Dat komt omdat we op een kantelmoment zaten in de muziekindustrie waarvan de infrastructuur er momenteel compleet anders uitziet. In Gent heb je nu drie muziekscholen. En vergeet niet dat jonge gasten misschien minder platen kopen dan de oude rotten, maar door het internet ontdekken ze wel veel meer dan wij destijds. Die gastjes van nu gooien gewoon alle muziek door elkaar terwijl mijn generatie vastzat aan fanzines of het afgaan op meningen van anderen. Ik denk moesten we nu jonge gasten zijn dat we het compleet anders zouden aanpakken.
In Muziekcentrum Goedleven staan jullie op 25 september met de Nederlandse Renegade Bandits en de Britse Howlin’ Bones op het podium. Jij hebt daar je aandeel in?
Howlin’ Bones zijn een Hasil Adkins-achtige rock-‘n-rollgroep die op tour was en nog een optreden in België zocht en ik dacht meteen dat het een goed idee was om dat te combineren met een jubileum van The Grave Brothers. Renegade Bandits zijn uit Rotterdam, ook maten van mij.
Waarom moeten mensen op 25 september naar Muziekcentrum Goedleven komen?
Awel, dat de mensen eindelijk een keer naar iets anders luisteren. Je kunt al een keer een banjo horen.
Is het waar dat Jezus ook komt?
Ja, het zou zelfs kunnen dat hij ene drinkt met ons!