Ze zijn van Luik, maar eigenlijk voelen ze zich muzikaal ook een beetje Vlaams. The Guru Guru of SONS zijn dan ook de helden van dienst. Maak kennis met Empty Head. Een vrij fantastische band die binnenkort hun lp Freak Show uitbrengt waarvoor ze de studio indoken met Damien Vanderhasselt van Millionaire. Wil je een voorproefje? Dat kan, want op 12 februari brengt Luminous Dash hun op het podium van Cheval Marin in Brussel samen met Spout Big Space.
Wanneer zijn jullie precies begonnen?
We kennen elkaar al sinds de middelbare school, maar Empty Head is pas echt begonnen in 2019. Het begon als jamsessies voor de lol, maar al snel beseften we dat het meer was dan dat. De meesten van ons hadden toen nog weinig muzikale ervaring – Simon, onze zanger, had zelfs nog nooit gezongen – dus de band groeide echt in realtime. We speelden ons eerste optreden vlak voor Covid, en het begon echt met onze eerste ep in 2021, toen we eindelijk goed live konden gaan spelen. Empty Head groeide echt op het podium – daar vond de band zijn identiteit.
Niet dat de regio belangrijk is, maar zijn jullie nu een band uit Brussel of Luik?
We wonen nu allemaal in of rond Luik.
Ik hoor vooral een band die perfect past bij de Vlaamse alternatieve rockscene. Toeval of niet?
Helemaal niet! We houden van veel bands uit Vlaanderen, dus het is geen toeval dat onze muziek door die scene wordt beïnvloed. De Vlaamse rockscene is de afgelopen jaren ongelooflijk geweest. We hebben bands als SONS, The Guru Guru, Crackups en Meltheads zo vaak live gezien. Dat wil niet zeggen dat Wallonië geen geweldige rockbands heeft — die zijn er zeker — maar we voelen ons absoluut sterk verbonden met de Vlaamse scene. Een van onze belangrijkste doelstellingen met het komende album is om meer in Vlaanderen te spelen. We hebben daar nog niet echt de kans gehad om onze muziek volledig te laten horen.
Wat zijn jullie muzikale invloeden?
Die zijn de afgelopen vijf à zes jaar, sinds we de band hebben opgericht, sterk veranderd. Toen we opgroeiden, luisterden we veel naar bands uit de jaren 90, maar de laatste tijd voelen we ons meer aangetrokken tot bands die punk-energie combineren met een dansbare groove. De huidige Engelse rockscene is erg belangrijk voor ons — bands als Fat Dog, Sprints,Idles, Gurriers — en natuurlijk Viagra Boys, ook al zijn die Zweeds. Onze nieuwste nummers neigen naar die groovy punkvibe, wat geweldig is om live te spelen.
Daarnaast worden we nog steeds geïnspireerd door rauwe garage- en punkrock van bands als The Hives, Teen Mortgage en Stiff Richards. We zijn ook geobsedeerd door wat er gebeurt in de Australische psychrock scene, Psychedelic Porn Crumpets, King Gizzard, Pond… de lijst is eindeloos. Kortom, er zijn ontzettend veel geweldige bands die ons inspireren!
Je bent de studio ingegaan met Damien Vanderhasselt. Waarom?
Na het uitbrengen van twee ep’s die we zelf hadden opgenomen, gemixt en geproduceerd – onze voormalige drummer Thibault is ook geluidstechnicus – wisten we dat we voor ons eerste album met een externe producer/mixer wilden werken. Ik had Damiens naam op een notitie in mijn telefoon opgeslagen nadat ik Sweet Boy van SONS had gehoord en dol was op het geluid. Toen ontdekte ik dat hij ook had gewerkt met ILA, Black Leather Jacket en natuurlijk Millionaire, allemaal bands waar we ons erg mee verbonden voelen. We namen contact met hem op, stuurden hem een paar demo’s en het voelde al snel aan als de juiste match. Bovendien maakte het feit dat Damien perfect Frans spreekt de samenwerking heel gemakkelijk en natuurlijk. We hebben een geweldige tijd gehad in de studio.
Denk je dat hij als producer de sound heeft bepaald?
Ja, maar op een heel natuurlijke manier. De essentie van Freak Show was al aanwezig in onze demo’s: de energie, de grooves en de spanning. Damien hielp ons om deze ideeën verder uit te werken en ze groter, duidelijker en indrukwekkender te laten klinken. We hebben in het begin veel referenties uitgewisseld en hij begreep meteen waar we naartoe wilden. We kwamen met een duidelijke visie en hij hielp ons die te vertalen naar een strakke plaat, waarbij hij zijn eigen touch toevoegde met respect voor de identiteit van de band. Het voelde echt als een samenwerking, in plaats van dat iemand ons een nieuw jasje gaf.
Kun je ons iets vertellen over jullie debuutalbum Freak Show?
Freak Show is het resultaat van ongeveer twee jaar werk. Het is een album met tien nummers en absoluut onze meest complete release tot nu toe. Het klinkt nog steeds als Empty Head, maar het laat meer kanten van de band zien: meer contrast, meer dynamiek, ook meer groove georiënteerd. Er zijn snelle, chaotische nummers, meer dansbare nummers en ook wat rustigere momenten. Het voelt alsof de afgelopen jaren van spelen, schrijven en toeren eindelijk samenkomen op deze plaat.
Waar gaat de titel over? Ik denk dat het iets te maken heeft met de wereld waarin we leven, of heb ik het mis?
Het openingsnummer, Down The Rabbit Hole, begint met de zin: “Mayday, ben je daar? Ik zit vast in een Freak Show.” Dat vat het album eigenlijk wel goed samen. Freak Show is onze manier om te praten over de wereld waarin we leven: de chaos, de absurditeit en dat constante gevoel van overweldigd worden. Het gaat over de informatie-overload, de tegenstrijdigheden, de paranoia. Je scrolt, je kijkt, je consumeert, en voor je het weet, word je er steeds dieper in meegezogen. We wilden niet per se een politiek statement maken. Het gaat meer om hoe we ons op dit moment voelen: een beetje losgekoppeld, constant geprikkeld, ergens tussen angst en ironie. Freak Show is die spanning: rauw, chaotisch, soms leuk, soms ongemakkelijk, met het gevoel dat niets echt onder controle is.
Als ik Empty Head hoor, hoor ik een melodieuze band, maar ook een rauwe band. Was dat een bewuste keuze?
Precies! Toen we eenmaal live begonnen te spelen, realiseerden we ons dat rauwe energie echt het dna van de band is. We willen dat fysieke, soms rommelige livegevoel, maar we hechten ook veel waarde aan melodieën en hooks. We willen het beste van de twee werelden samenbrengen: nummers die live hard aankomen, maar de volgende dag nog steeds in je hoofd blijven hangen.
Jullie spelen op 12 februari in Cheval Marin in Brussel. Waarom moeten mensen naar jullie komen kijken?
Omdat het luid, zweterig en een beetje chaotisch gaat worden. Deze show is eigenlijk een voorproefje van hoe ons album live zal klinken. We zijn momenteel bezig met het samenstellen van een gloednieuwe liveset en het testen van nieuwe ideeën voor de release van het album in mei. Dat betekent veel onuitgebracht materiaal en een band die zichzelf op het podium tot het uiterste drijft.
Wat is je favoriete album aller tijden en waarom?
Dat verandert voortdurend, maar zo uit ons hoofd zouden we zeggen …Like Clockwork van Queens of The Stone Age. We herinneren ons dat we het kochten toen het uitkwam en dat we een vreemd gevoel hadden toen we het voor het eerst beluisterden. In eerste instantie vonden we het niet echt leuk, maar nu is het een meesterwerk. Het is een van die albums die met je meegroeit.