Ieder jaar is het uitkijken naar de selectie van JonGeduld van Muziekcentrum Kinky Star. Een van de tien laureaten van dit jaar is het trio EFEX. Ze houden er niet van om hun muziek in een hokje te steken, dus zullen wij dat ook niet doen. Wel zeggen we dat we zo weg zijn van hun sound dat we hen op 25 april hebben uitgenodigd in Moby Dick in Antwerpen in het kader van Lokale Helden.
Wie of wat is EFEX?
EFEX ontstond uit het idee om de artistieke vrijheid en verschillende visies van drie vrienden samen te brengen in één project. Drie perspectieven, drie achtergronden, één band. Wat is er mooier dan dat?
Jullie zijn een trio, kun je eens uitleggen wie wat doet?
Lara speelt gitaar, Briek drums en Lou bas. Lara en Briek studeren jazz in Gent en Rotterdam, Lou studeert kunstwetenschappen. Omdat we alle drie muzikale achtergronden hebben, gaan we heel bewust om met alle keuzes die we maken tijdens het spelen en schrijven.

Soms zijn jullie teksten in het Turks, dan weer in het Engels. Hoe bepaal je welke woorden welke taal krijgen?
De song Ne Zaman was een van de eerste nummers die we schreven en was meteen ook een van de eerste nummers die we een Turkse tekst gaven. Omdat Lara Turks is, vonden we het interessant om de schoonheid van de Turkse taal in onze muziek te verwerken. We volgen daarbij geen vast patroon: welke taal een nummer krijgt, beslissen we vooral op gevoel.
Hoe zou je EFEX zelf omschrijven?
We hebben een hekel aan genres op onze muziek te plakken. Onze muziek is een uiting van bepaalde gevoelens en visies. Daar een genre op plakken heeft voor ons niet echt een meerwaarde. We kiezen er bewust voor om geen frontman of -vrouw te hebben. Zo vermijden we een ongezonde (soms onbewuste) hiërarchie binnen de band. We zijn met drie, dus alle beslissingen nemen we samen en op een democratische manier.
Als je op Spotify kijkt, zijn er heel wat artiesten die EFEX heten. Geen schrik dat dit problemen zal veroorzaken in de toekomst?
Daar houden we ons voorlopig nog niet mee bezig, de tijd zal het uitwijzen.
Jullie maken deel uit van de nieuwste selectie van JonGeduld van de Kinky Star. Trots?
We zijn natuurlijk blij en dankbaar dat we het komend jaar die extra duw in de rug krijgen. We kijken uit naar de interessante kansen die daaruit kunnen voortkomen.
Iedereen heeft zo zijn doelen, wat zijn die van EFEX?
Voorlopig blijven we vooral met beide voeten op de grond. We schrijven veel en spelen nog meer. Of dat nu voor zeven mensen op een zolder is of binnen enkele jaren voor tienduizend mensen op een festival: muziek maken en mensen mee laten resoneren, dát is voor ons het belangrijkste.
Jullie komen uit Antwerpen, als ik EFEX een heel klein beetje punk mag noemen, dan kan ik toch wel stellen dat de jonge Antwerpse punkscene levendiger is dan ooit.
Er zullen zeker enkele punkinvloeden doorschijnen in EFEX, vooral de ideologie. De alternatieve scene in Antwerpen voelt voor ons in elk geval heel ondersteunend. We hebben veel vrienden en contacten in de Antwerpse muziekscene, zowel in de jazz- als in de punkwereld. Tegelijk hebben we het gevoel dat er vandaag de dag niet echt een klassieke, afgebakende punkscene bestaat (in Antwerpen) Veel opkomende bands lijken eerder voort te komen uit rockmuziek.
Zijn jullie van plan om iets uit te brengen binnenkort?
We zijn momenteel volop bezig: van studio naar studio, van Antwerpen naar Gent en weer terug. Er zijn heel wat hindernissen en vertragingen, maar we vinden het vooral geweldig om eraan te werken. Onze nummers zitten momenteel in de laatste fase voor hun officiële release, dus het duurt echt niet lang meer… Ssst… (lach)
Wat is jullie favoriete plaat aller tijden en waarom?
Briek: A Love Supreme van John Coltrane.
Lou: Ik Ben Aanwezig van Gorki.
Lara: East To Wes van Emily Remler.
Op 25 april staan jullie in de Moby Dick in Antwerpen voor Lokale Helden. Waarom moeten mensen komen?
Ze “moeten” natuurlijk niets. Als de muziek goed is, spreekt die voor zich. Als mensen kunnen genieten van wat wij doen, maakt ons dat gelukkig.
Geef ons geluid een kans: check onze socials of kom eens langs op een show. Wij brengen onze muziek, een toevallige passant blijft even staan, en voor je het weet zijn we samen op een muzikale reis.