Home Interview CHESKO VANDEKERKHOF (DER KLINKE)

CHESKO VANDEKERKHOF (DER KLINKE)

by Luminous Dash

The Unexpected, zo heet de nieuwe van Der Klinke. Tijd om aan frontman Chesko tien vragen voor te leggen…

Welke rol speelt muziek in je leven?
Muziek is gewoon mijn leven. Thuis speelde mijn moeder Chopin, Grieg, enz… op de piano, als jongste van vier had ik het geluk dat mijn zussen en broer al platen kochten waarbij vooral de platen die mijn broer, Bart, kocht me konden bekoren. Sindsdien ben ik altijd verknocht geweest aan muziek. Ik had muziek nodig om te kunnen functioneren en om te slapen. Ik heb ook een klassieke muziekopleding genoten: piano. Nu met ouder te worden heb ik ook leren genieten van de stilte, absoluut, stilte is ook een vorm van muziek…

Wat is de eerste plaat die je in je leven kocht. Niet liegen!
Dit zou ik eigenlijk echt niet meer weten. Doordat mijn broer wekelijks platen kocht had ik telkens wel nieuwe dingen om te ontdekken. De eerste plaat die ik echt zelf ging kopen, was zeker in 1978 of 1979, ik denk dat dit ofwel Breakfast in America van Supertramp, Cool for Cats van Squeeze, Fear of Music van Talking Heads of The Man Machine van Kraftwerk was.

Welke artiest of band heeft jou op het podium meest geïmponeerd?
Van optredens die ik zelf heb bijgewoond zal dat allicht The Cure of Portishead zijn, maar als ik de live-optredens die ik op VHS of DVD heb gezien erbij tel dan kies ik hier toch voor David Bowie, ik heb helaas de man nooit echt live gezien.

Noem drie bands of artiesten van dit moment die we in het oog moeten houden.
Your Life on Hold, Die Selektion, Story Off

Welke platenhoes vind jij de meest iconische?
Iconisch ? Tja, dan zijn dat Unknown Pleasures van Joy Division en The Dark Side of The Moon van Pink Floyd natuurlijk.

Wat is volgens jou de meest ondergewaardeerde plaat ooit in jouw ogen?
Alle goeie platen die onbekend blijven bij de massa zijn eigenlijk ondergewaardeerd, en dat gaat dus voor vrijwel alle platen in mijn collectie, mede doordat de nationale media de wavescène volledig doodzwijgen. Ik heb recentelijk nog eens geluisterd naar Vienna en Rage in Eden van Ultravox, waarbij deze laatste nu het eerst in me opkomt om hiervoor te nomineren.

Wat is volgens jou de meest overgewaardeerde plaat in je ogen?
Power, Corruption, and Lies van New Order.  Door de pers bejubeld, maar ik vind het nog steeds een draak van een plaat. Ik heb de plaat in mijn verzameling, en af en toe heb ik eens iets van ok, ik geef deze nog eens een kans, maar hou dit nooit langer dan 2 à 3 minuten vol..

Welke plaat doet jou wenen?
Dat zijn er veel hoor, maar mijn absolute topper is dan wel het vioolconcert van Tchaikovsky gespeeld door Leonid Kogan.

Mocht jij voor 24 uur in de huid mogen kruipen van iemand anders, niet noodzakelijk een muzikant. Wie zou het zijn, en wat zou je dan doen?
Ik heb hier absoluut de behoefte niet voor, dus zou voor deze mogelijkheid dan ook vriendelijk passen.

Noem eens het meest genante moment uit je artiestenleven!
Tja… hahaha… wel de meest hilarische momenten kom ik wel tegen als toetsenist bij de Bollock Brothers. Zo was er eens ergens in Duitsland, een toffe zaal, en backstage was eigenlijk buiten, doch de deur van het podium naar daar ging enkel open langs de binnenkant, van buiten kon je niet naar binnen gaan. Dus toen we van het podium weggingen en gans de zaal aan het roepen was voor “Zugabe !!”  konden wij niet meer terug naar binnen. (lacht)

Copyright foto: Heidi Mares

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More