Between The Soup And The Potatoes, zo heet de plaat van Bearwolf. Een Limburgs rock-’n-roll-collectief dat ontstaan is uit leden van onder meer El Guapo Stuntteam. 18 jaar deden ze er over, maar het is wel een rock-‘n roll-plaat geworden om in te kaderen!
Bearwolf is sinds 2007 bezig en nu pas komt de lp eraan. Dat is toch wel heel lang. Waarom duurde het zo lang en vooral, waarom is die nu wel klaar?
Ja, we slepen al sinds 2007 het idee van een lp rond. Duurde het lang? Absoluut, maar “slow cooking” geeft meer smaak! Voor de pauze (2016–2021) hebben we met de originele bezetting (Clara, Erik en Stijn) meer dan eens geprobeerd om die plaat eruit te persen, maar het liep spaak. In 2007 schoten we nochtans van de eerste keer raak met vijf tracks, opgenomen door Micha Volders en dat voelde direct goed. Het plan was simpel: aanvullen en knallen met een lp, maar… Vervolgens twee keer opnieuw proberen en twee keer falen. Hoewel de nummers op zich sterk waren, ontbrak tijdens die opnames de live-energie die onze muziek typeert (te braaf, te weinig vuur, geen live-zweet, te weinig ziel). Dus ja, dan ga je vanzelf op de rem staan. Of dat nu lag aan een gebrek aan ervaring of gewoon pech, het resultaat overtuigde niet, waardoor we het uitbrengen van een plaat bleven uitstellen.
Fast forward naar de coronajaren. Alles lag stil, behalve wij. Een herstart met Tommy op drums (aanvankelijk nog zonder Clara) en er begon iets te verschuiven. We hebben ons repertoire herwerkt, song per song. Dat kostte tijd en ergens onderweg beseften we: dit klopt nog niet helemaal. Er mist iets essentieels: Clara! Haar stem en podiumaanwezigheid bleken essentieel voor de kracht en dynamiek van Bearwolf. Toen Clara opnieuw kon aansluiten, mede doordat zoon Pol ouder werd en er thuis weer een repetitiekot was, viel alles opnieuw op zijn plaats. Haar vocals, de switch-ups op drum met Tommy op gitaar, brachten opnieuw die rauwe, energieke “primitieve” feel terug die zo kenmerkend is voor Bearwolf.
Nieuwe songs begonnen te groeien, zo ook het zelfvertrouwen en tegelijk bleven fans in onze nek hijgen: “Wanneer komt die plaat nu eindelijk?” De langverwachte schop onder de kont kwam van Cedric Maes, Alessio di Turi en Conrad Hayen, die ons voorstelden om onze plaat op te nemen en uit te brengen bij het label UER. En na wat uitstel, totaal eigen aan Bearwolf, begonnen we in februari 2025 aan de opnamen van de lp: tien tracks, nieuw werk én nummers die we vroeger nooit juist op tape kregen. Daar hebben we drie oude tracks van die eerste sessie bij gesmeten, en Between The Soup And The Potatoes was klaar. Een plaat die klopt. Die klinkt zoals wij horen te klinken. Geen half werk meer, geen excuses. Dit zijn wij.
Achttien jaar wachten en toch opgenomen tussen de soep en de patatten zoals je zelf zegt. Ook dat vergt best wel wat uitleg.
De titel van de plaat suggereert eigenlijk dat we goed genoeg beseffen dat er meer in had gezeten destijds en dat we misschien wat kansen lieten liggen. Bij de herstart werd het duidelijk dat we dit niet opnieuw gingen laten gebeuren. Niets goed kan voortkomen van “rushing into things” en daar zit het ironische van de titel. We doen alles op ons eigen tempo en laten ons niet manipuleren om snelle resultaten te behalen. Tussen de soep en de patatten is ook, en vooral, een vaststelling die we maken in het aanzicht van de maatschappelijke context van vandaag. Een wereld zonder geduld, te veel ernst, weinig relativeringsvermogen.
Jullie hebben een stevige livereputatie. Dat overbrengen op plaat is geen sinecure neem ik aan?
Valt eigenlijk goed mee, als je weet hoe en de juiste begeleiding krijgt. Met de expertise van Micha in 2007 en Cedric vorig jaar hebben we tijdens de opnamen onze live-feel zoveel mogelijk proberen vatten. Dit door effectief live op te nemen, met solo’s en zo weinig mogelijk sporen. De drum is opgenomen met maar 3 micro’s. Geen overdadige overdubs, geen opsmuk, zo echt als we zijn. Zelfs als we toch een extra tamboerijn of dergelijke hadden toegevoegd, bleek in de mix dat de rauwe kracht beter behouden werd zonder te veel extra’s. We hebben eigenlijk nooit anders gewerkt. Ook bij de opnames die niet werden gebruikt, maar de rust, het vertrouwen dat we kregen en ook de kritische/ reflecterende benadering van onze songs door zowel Cedric als Micha tijdens de opnames, deden voor ons wonderen. We kunnen daardoor op het moment meer genieten en dat voelen we zelf ook in de opnames.
De rock-‘n-roll die jullie brengen klinkt vettig en vuil. Ik neem aan dat tussen de soep en patatten-ethos de enige juiste is?
Te voorbereid aan de slag komen is vragen om je songs doden. Er moet een bepaalde spanning hangen in het brengen van songs en natuurlijk de openheid, om last minute nog veranderingen te doen die het geheel wat all spice geven. Zonder risico’s spelen is niet echt! Het moet een soort vuurproef zijn waar de uitkomst 50/50 kan zijn en dan komt het kunnen loslaten.
Als je Bearwolf hoort, zou je zweren dat geen één van jullie vier een moer geeft om wat hip is en niet hip is en ik denk dat ik nog juist ben!
Nagel op de kop! Met een gezonde dosis zelfrelativering houden we ons publiek een parodiërende en ironische spiegel voor. Het kan ons geen reet schelen wat hipsters denken. Als mensen ons goed vinden komen ze naar de show en genieten ze, wie het niet goed vindt, bolt het maar af. Trouwens, als we rekening hadden gehouden met wat hip was, hadden we geen 18 jaar gewacht met sommige nummers uit te brengen. Wie onze pappenheimers kent, weet dat het onnodig is om hip te zijn. Een band kan wel gehypet worden, maar hoeft dit zelf niet te zoeken of te willen. Geduld hebben en je eigen ding doen, vanuit de pens spelen en jezelf niet verloochenen. “You gotta live the live, you sing about in your songs”, van The Oblivians is hier toepasselijk. Het is een cliché, maar het klinkt als een klok en toch lijkt het tegenwoordig veraf van de realiteit in de muziekwereld.
Het concept is rock-‘n-roll, maar toch klinkt die rock-‘n-roll op iedere track anders. Wat is voor jullie eigenlijk rock-‘n-roll?
Vanuit de pens! Met lef, grinta en overtuiging, er vol voor gaan. Take no prisoners! Onze songs vloeien voort uit hard labeur door trial and error. De pens is de graadmeter hierin. We zoeken steeds naar variatie in de songs en willen niet te fel alles in 1 richting duwen. Keiharde snedige songs, dansbare grooves, (country)-ballads overgoten met tristesse, bluesy feel, punky edgy riffs,… We laten ons leiden door ons gevoel en doen veel inspiratie op bij tal van bands die we bewonderen en dat vertalen we naar onze eigen songs.
Het typische karakter van Bearwolf vertrekt uit de muzikale kwaliteiten van elk van ons. Een belangrijke kwaliteit vinden we onze technische beperking. Het laat ons toe om dingen te ontdekken, op ons gevoel te spelen en niet de te logische muzikale keuzes te maken. Met een neus voor simpele en sterke songs gaan we head-on in op iedere nieuwe uitdaging. Hieruit ontstaat vaak een primitieve interpretatie en dus een nieuwe Bearwolf-song. We verrassen onszelf graag met nieuwe manieren om Bearwolf in te transformeren, maar blijven ook schatplichtig aan de interessante paden die onze voorgangers legden, om mee verder te puzzelen.
Cedric Maes speelde een niet onbelangrijke rol bij de plaat. Leg uit.
Cedric is een fan van het eerste uur. De naam van de band is zelfs ontstaan toen Cedric en Erik (in de Guapo jaren) een scheve tattoo zagen van een wolf en die samen tot “Bearwolf” doopten. Van vroege optredens met El Guapo Stuntteam, naar de eerste shows met de Sore Losers en de Sha-la-lee’s samen, (onvergetelijke momenten), Cedric toonde altijd zijn bewondering voor onze songs en gaf ons tonnen support. En uiteindelijk gaf hij samen met Alessio en Conrad ons de duw die we nodig hadden om echt te gaan voor die plaat. Ze sleurden Bearwolf uit zijn hol. Een dikke merci!
Er was onlangs jullie show in de Macca in Hasselt. Komt er nog meer aan?
Tuurlijk, we spelen regelmatig op allerlei podia over heel België, wat clubs en festivals, we hebben wat interessante shows in het vooruitzicht. We bouwen ook aan het leggen van nieuwe contacten, want na de 5 jaar pauze bleek alles wat door mekaar geschud in het muziekwereldje. Vele venues en organisatoren die we vroeger als een vaste waarde zagen, zijn verdwenen of hebben structurele veranderingen moeten ondergaan, waardoor het nodig is om terug op zoek te gaan naar erkenning.
Vroeger rolden we zonder veel moeite van het ene naar het andere podium, onze reputatie was ons steeds voor. Het was allemaal wat losser en oogde misschien minder professioneel, maar overal deed men optredens: in cafés, jeugdhuizen, kraakpanden, tuinfeesten, trouwfeesten, in bossen, festivals, klein of groot, we hebben een hele weg afgelegd. Vandaag legt men veel meer controle op optredens, venues, bands en hun gages. De kleinere initiatieven hebben hier duidelijk onder geleden. De scene is ook anders: meer gepolijst, meer digitaal, iets waar wij ons niet direct mee konden identificeren.
Het blijkt nu minder evident om shows te regelen, maar we genieten nog steeds van iedere kans om ons op een publiek te storten. En wat je met veel overtuiging kunt brengen, krijg je natuurlijk ook steeds terug van je publiek, ook al klinkt het primitiever en heeft het een rommeliger karakter. De eclectische taal van de muziekindustrie lijkt ook steeds meer te verzadigen en iedere trend wordt uitgemolken, maar net daardoor ontstaan er leemtes en daar kruipen wij graag in om wat welkome variatie te brengen. Ons publiek is ondertussen een interessante mix geworden, met vele achtergronden en leeftijden: van jong volk dat ons net ontdekt tot oude rotten die iets herkenbaars horen in de songs van Bearwolf. Mensen komen voor iets puurs: rauwe liveshows zonder afleiding. Dat lijkt vandaag meer een uitzondering te zijn geworden in een muziekwereld, waar individuen schreeuwen om aandacht met hun overdreven uitgedoste shows, hun kleding, fake extravaganza…
Gaan jullie weer achttien jaar wachten om iets nieuws uit te brengen?
Wie weet? We zijn nog lang niet klaar, in ieder geval. En we ervaren het uitbrengen van deze lp nu al als een succes, dus we hebben de smaak te pakken. Nieuwe songs liggen al klaar en we hebben nog een aantal songs van vroeger die de moeite zijn om terug op te pikken en een vaste plaats te geven op een volgende lp. Met wat geduld zal dit zeker lukken.