Home Concerttip De Luminous Dash-tips voor Pukkelpop 2019.

De Luminous Dash-tips voor Pukkelpop 2019.

by Luminous Dash

Pukkelpop duurt vier dagen, van donderdag tot en met zondag. Ook dit jaar is het weer een hele kluif om het programma te fileren, dus willen we jullie daar heel graag een handje bij helpen.

Deze artiesten moet je volgens ons gezien, gehoord of beleefd hebben op Pukkelpop:

PEUK (Donderdag / 21:20 – 22:10 / Club)

Geen verrassing wellicht dat onze eerste tip PEUK is geworden. Dit trio heeft er sinds de release van hun eerste plaat in januari al een topjaar opzitten. Tegen Pukkelpop zullen ze ook al heel wat festivalervaring opgedaan hebben want het is een drukke zomer. Op donderdagavond staan ze in de Club waar je van een heel knappe Belgische line-up kan genieten. Hopelijk hebben ze op donderdag het dak van de Club al goed bevestigd want het zal er ongetwijfeld af gaan als Nele haar oerschreeuw ten gehore brengt.

INHALER (Vrijdag / 14:10 – 14:55 / Marquee)

Inhaler is een nieuw Iers postpunkbandje met als voorman Elija Hewson. Als dat geen belletje doet rinkelen, moeten we er wellicht nog even bijzeggen dat hij de zoon is van Bono. Zonen van wereldsterren hebben het niet zelden moeilijk om op te tornen tegen de roem van hun ouders, maar Elija heeft blijkbaar de muzikale genen van vader meegekregen. Hij klinkt echt wel als de jonge Bono. Iemand die U2 tracht te imiteren zouden we doorgaans mijden als de pest maar voor deze band maken we toch wel heel graag een uitzondering. Noel Gallagher is alvast fan want hij zette ze al in zijn voorprogramma.

DOUNIA (Vrijdag / 12:30 – 13:15 / Lift)

Wakker worden in de Lift met de zoete stem van Dounia. Het lijkt een scenario uit een natte droom maar het kan ook écht op vrijdag. Dounia is half Marokkaans, half Amerikaans. Ze is een stem van een nieuwe generatie, instagrammer en selfmade model. Ze is niet het typische instagrampoppetje maar slaagt er net in om haar imperfectie als handelsmerk te promoten. Op haar instagramfeed staat het vol schreeuwerige duckfaces en uitdagende poses in vintage kledij maar muzikaal klinkt ze superlief. Het is dromerige hip hop of R&B, vaak ondersteund door akoestische instrumenten in plaats van een een klankband met doffe beats. Ongetwijfeld gaan veel mannen en vrouwen in zwijm vallen.

RAKETKANON (Vrijdag / 20:40 – 21:40 / Club)

Dit jaar leverden ze RKTKN#3 af en die is groots, misschien wel nog beter dan de eerste twee. Dus is hun plaats op hét festival van de vernieuwende muziek natuurlijk meer dan terecht. Hoewel de platen lichtjes fantastisch zijn, kunnen ze toch die live-ervaring niet overtreffen. In België kennen ze hun gelijke niet, dus als je op vrijdag nog een Belgische band plant, kunnen we dit zootje ongeregeld met stip aanbevelen. Voor een keertje is het niet erg als je maar wat roept in plaats van de echte teksten mee te zingen.

IDLES (Vrijdag / 22:40 – 23:40 / Club)

Wie Idles al eens live zag, gaat ongetwijfeld ook deze passage niet aan zich voorbij laten gaan. Wie ze nog niet zag moet zeker en vast hiernaartoe! Dit jaar leverden ze misschien wel één van de allerbeste concerten die we zagen. Wat een energie! Het geheim? Geen idee maar het feit dat ze alcohol-loos en op koffie hun optredens verzorgen ligt misschien wel aan de basis. Ze zingen over een wereld waar de helft van stemgerechtigd Vlaanderen wellicht voor zou bibberen maar daar trekken we ons geen bal van aan. We zingen met plezier mee over onze bloodbrother de immigrant. Allen naar de Club op vrijdagavond!

FORNET ( Zaterdag / 12:15 – 12:55 / Lift )

Omdat deze beloftevolle Limburgse band één van de meest onderschatte groepen is in ons Belgenland, maar ook één van onze beste exportproducten gaat worden sinds dEUS. Met andere woorden: je moet ze gehoord hebben voor ze door de landsgrenzen breken. Synergetische, alternatieve postpunk met een stevig krautinfuus dat zich niet laat beteugelen. Een genadeloze roofvogel die z’n vleugels rustig spreidt om je vervolgens als prooi mee te nemen op een intense, psychedelische vlucht. Voor al wie lak heeft aan regeltjes en alle remmen wil losgooien.

COMPACT DISK DUMMIES ( Zaterdag / 13:50 – 14:35 / Dance Hall )

Met een nieuw album in de maak waarvan single Cry For Me de voorbode is, zijn de lichtjes geschifte maar übergetalenteerde broers van Compact Disk Dummies terug. In 2016 speelden ze de Dance Hall van Pukkelpop plat om 12u ’s middags met hun verschroeiende elektropunk en -pop. Wij kunnen het weten, we waren erbij en zagen, hoorden en voelden dat het goed was. Wij zoeken alvast een plekje vooraan en hopen dat de Coorevits-broertjes er ook in 2019 een vet feestje van maken.  

BRUTUS ( Zaterdag / 20:35 – 21:25 / Club )

Wat kan er beter zijn dan een avondje omvergeblazen worden door jong Belgisch geweld? Hun nieuwste album NEST is een intense, meeslepende rollercoaster. Het Leuvense trio Brutus is één brok energie met hun mix van shoegaze, postrock, punk en metal waarbij live het gaspedaal stevig ingedrukt wordt en niet meer gelost. Ingenieus vlammend gitaargeweld door het mannelijk gezelschap van de band. Onverbiddelijk gemep op de drums door frontvrouw Stefanie Mannaerts die de longen uit haar lijf schreeuwt. Verplichte kost!

TAME IMPALA ( Zaterdag / 00:30 – 02:00 / Main Stage )

Tame Impala, omdat het negen jaar geleden is dat we ze aan het werk zagen op Pukkelpop en omdat we razend benieuwd zijn naar het gehypete nieuwe materiaal en hoe dit alles live zal klinken. De Aussies zijn ook gekend voor hun spectaculaire visuele shows. The Less we know the better? Patience? Niet aan ons besteed. De grote hamvraag: zullen ze hun vorige passage en doorbraakplaat Currents kunnen evenaren? Wij kijken in elk geval met veel ongeduld uit naar wat Kevin Parker en de zijnen deze keer meebrengen naar de weide van Kiewit.

ROYAL BLOOD ( Zaterdag / 22:30 – 23:30 / Main Stage )

Wie kickt op ongegeneerd meebrullen en liefhebbers van headbangen verwijzen we onverwijld door naar Royal Blood. Mike Kerr en Ben Thatcher stellen live nooit teleur. Het duo produceert decibels alsof ze met tien op het podium staan en persen de ene meezinger na de andere uit hun strot alsof het niks is. Het belooft dus weer een stevig rockfeestje te worden dat wij absoluut niet willen missen. Jij toch ook niet?

KATE TEMPEST ( Zondag / 16:45 – 17:35 / Castello )

Wie Kate Tempest eerder dit jaar op Best Kept Secret of in de Botanique zag is er mogelijks nog steeds ondersteboven van. Kate houdt ons met haar nieuwe plaat The Book Of Traps And Lessons een spiegel voor die in plaats van zelf te barsten, de toehoorder verscheurt. Verwacht je aan slam-poetry die minimaal, zeer donker en extreem persoonlijk is. Pijnlijk confronterend en toch wonderbaarlijk schoon.

CONNAN MOCKASIN ( Zondag / 18:40 – 19:30 / Club )

In het genre ‘vreemde vogels’ raden wij je graag dit Nieuw-Zeelandse buitenbeentje aan. De man maakt psychedelische funkpop die zich al graag eens onderdompelt in een al even geestesverruimend sfeertje. Ergens in het onontgonnen gebied tussen Tame Impala, Mac De Marco, The Flaming Lips en Animal Collective is Connan Mockasin eigenzinnig arty. Live is het alles of niets, maar als het alles is dan wil je wellicht niet meer terug naar de aardse werkelijkheid.

WEVAL ( Zondag / 18:45 – 19:35 / Castello )

We hebben het wel voor breinprikkelende clubmuziek en dus willen we je zondag graag richting Weval sturen. De dynamische elektronica van dit duo Nederlanders klinkt live nog bezwerender dan op plaat, dankzij drie extra muzikanten. Wevals laatste plaat The Weight zit geworteld in de jaren ’60 en ’70 en veegt de mat aan met roerloze wezens. Voor de clubbers met verfijnde smaak! 

KIKAGAKU MOYO ( Zondag / 21:35 – 22:35 / Lift )

Van dromerig psychedelische passages tot krautrock met orkaankracht. De Japanners van Kikagaku Moyo drijven op Oosterse golven die vooruitgestuwd worden door alle windrichtingen. Hun folk en psychrock doet soms denken aan wat Condor Gruppe in België doet maar haalt regelmatig zwaar uit. Oogjes toe, oortjes open en verdwaal dan maar in deze gigantisch diverse Japanse muziektuin.

BILLIE EILISH ( Zondag / 15:05 – 16:05 / Main Stage )

Het is lang geleden dat we nog zo in zwijm vielen voor een popprinses, maar met haar inventieve sound, duister kantje en doordachte lyrics blijkt Billie Eillish de ideale bruggenbouwer. Zowel de 16-jarige boilerroomket als de 45-jarige postpunker lijkt vatbaar voor haar muziek. Verwacht je dus aan een heterogeen publiek dat mogelijks meer weet mee te kwelen dan verwacht. Haar plaat When We All Fall Asleep, Where Do We Go? gaf reeds een staalkaart van haar mogelijkheden (waar nog genoeg rek op zit), we zijn meer dan benieuwd of ze ons ook live kan verbluffen.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More