Home Festival E-Tropolis, Oberhausen (17/03/2018)

E-Tropolis, Oberhausen (17/03/2018)

by Yves Van der Straete

Het E-Tropolis Festival bewijst al een aantal jaren dat ze wereldwijd de sterkste affiche hebben in de EBM-wereld. Ieder jaar verrassen ze ons met een mooie afwisselende mix van grote namen en minder bekende groepen die sterke optredens geven.

Alle grote namen zagen we er, gaande van Leather Strip, VNV Nation, Project Pitchfork, And One, Covenant, Front Line Assembly, Apoptygma Berzerk, Hocico en natuurlijk onze Belgische helden Front 242, Suicide Commando en Vomito Negro.

De Turbinenhalle in Oberhausen was dit jaar al een maand op voorhand volledig uitverkocht. Vijftien groepen, twee podia in een oude elektriciteitsfabriek die omgebouwd werd tot evenementshal en een after-party. Een kleine vijfduizend zwartgeklede fuifbeesten die dansen en fuiven tot in de vroege morgenuurtjes.

Dit jaar was de affiche terug een mooi staalkaart van de scene. De aftrap was er met Jäger 90 die met een old school-set de vlam in de zaal zette en iedereen aan het dansen bracht. Spark! was tof, maar een beetje eentonig net als Xotox waar je na één nummer eigenlijk al alles gehoord hebt. Duidelijk voor de liefhebbers die dansen alsof ze van de duivel opdracht gekregen hebben hun darmen te mishandelen.

De eerste die ons echt kon in vervoering brengen was Lucifer’s Aid. Een groep die we nog niet kenden maar alles in huis heeft om zelfs verwende oren te bekoren . Wat ons betreft zelfs het beste van de dag!

Eisfabrik is zo een typische ”schlager” beatband waarbij we een Unheilig-gevoel kregen en dus gingen we maar een Duits pintje drinken met een wurst erbij.

Com/kill is het project van Adrian Hates en Gaun:A: de frontmannen van Diary Of Dreams. Het is de sound van Diary Of Dreams met iets meer beats, en totaal ons ding!

Frozen Plasma en Aesthetic Perfection zijn twee vergelijkbare groepen, hun sound ligt dicht tegen elkaar en ze moeten het alletwee een beetje hebben van hun hits. Een volledige set is een beetje te veel van het goede, maar tegensteken doet het ook niet.

Chrom dan, de eerste grote naam van de dag , en het optreden waar we zelf ook enorm van genoten hebben. Melodieuze synthpop, echte hits, en ja een stem die er soms naast za,t maar wondermooie nummers die ons het gevoel gaven dat Chrom nu zo goed is als VNV Nation in het beste jaren.

Nachtmahr is een groep waar je ofwel voor of tegen bent. Hun imago is soms op het randje maar de show is gewoon top. Vette beats en mooie meisjes in uniform: het is klassiek maar het werkt. Tegen de verwachtingen in was de setlist tamelijk afwisselend en geen moment vervelend of repetitief. De sm-scene met het meisje met blote borsten was totaal overbodig, de muziek was overtuigend genoeg.

Project Pitchfork kwam, zag en overwon met een strakke set gevuld met veel werk uit hun laatste plaat en werd de topact van de dag.

VNV Nation deed wat ze de laatste tien jaar doen , een melige best of ten tonele brengen die ons niet meer kan verleiden, maar die de massa nog altijd kan pruimen.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More