Voluit heet ze Ruth Quinten, maar op het podium mag je haar gewoon als Ruth aanspreken. Woonachtig ergens in Leuven, zo’n drie jaar geleden de maakster van een prima ep Inside Out en een artieste waarvan je, eens je de songs hebt gehoord, denkt: “Waarom heb ik nog niet eerder van haar gehoord”. Want jawel, talent heeft ze en veel!
Ruth noemt haar liedjes pakkend en omschrijft ze als persoonlijke verhalen vol oprechte emoties die op een heel herkenbare, maar pijnlijk eerlijke manier gebracht worden. En tja, dat zeggen ze inderdaad allemaal wel, maar luister vooral naar de liedjes. Naar de vier bijvoorbeeld die op haar VI.BE-pagina te vinden zijn bijvoorbeeld en een perfect overzicht bieden van de diversiteit van haar kunnen. Ruth is immers van alle markten thuis.
Zo switcht ze bijvoorbeeld naar het Nederlands in het uiterst minimale Tijd dat zich beperkt tot de essentie en dat is aankloppen bij je hart. Een beetje als Eefje de Visser dat doet en misschien maken we de vergelijking louter en alleen maar wegens de taal, toch is het meer dan zomaar toeval.
Soms kiest ze voor licht verteerbare countrypop zoals op Black & White of Flower, maar soms klinkt haar muziek ronduit majestueus zoals in Home dat zweeft tussen Hooverphonic en Adèle.