Met een naam als Bosnimf is het niet meer dan logisch dat je dromerige muziek maakt, maar wel dartelend van het ene genre naar het andere genre, zoals echte nimfen doen. Het begon voor Aïcha-Angélique Janssens – zo heet de nimf – met het schrijverspseudoniem SEAUTON, wat resulteerde in een dichtbundel, maar ondertussen is er dus ook een muzikaal project.
Op haar VI.BE-pagina vind je een vijftal nummers. Het valt op hoe goed die op allerlei vlakken klinken, maar ook hoe ongrijpbaar ze zijn. Soms zeer experimenteel, dan weer muziek die alle mogelijke muren aftast.
Zo gaat Sociopath bijvoorbeeld alle kanten op. De stem van Aïcha-Angélique lijkt wel wat op de rokerige stem van Rickie Lee Jones, maar de Gentse chanteuse gaat zowel het zwoele Kate Bush-pad als dat van de jazz op. En dat in één song zonder ook maar één seconde te verdwalen. Straf!
Bij Angel komen er zelfs wat neo-klassieke en experimentele elementen bovendrijven. De avant-garde van Tuxedomoon en Soap&Skin is nooit ver weg. Zo verbluffend dat je je afvraagt waarom je niet eerder van Bosnimf hebt gehoord.
