Home Belgisch SOUND TRACK: JIBRAN CHADOULI

SOUND TRACK: JIBRAN CHADOULI

by Liesbet Willems

Zichzelf aan het ontwikkelen en aan het ontplooien door zijn eigen muziek te schrijven en te produceren, dat is wat Jibran Chadouli de laatste jaren deed. Zijn lo-fi beats met ritmes en sounds van overal zijn goedgekeurd door Compact Disk Dummies en kun je gaan beluisteren tijdens de selectierondes van Sound Track op 27 september in Kavka te Antwerpen. Wil je al iets meer weten over Jibran, lees dan hier een interview met hem.

Waar komt de naam vandaan en stel je maar eens voor!
Als halfbloedje met gemixte origines is mijn naam niet vaak voorkomend en vind ik het origineel goed zoals het is. Genaamd naar de Libanese dichter en poëet Gibran Khalil. Na lang piekeren over wat ik als artiestennaam zou gebruiken of als wie ik me zou voordoen, heb ik beslist dat ik niemand anders hoef te zijn. Ik ben wie ik ben en dat is meer dan voldoende. Met deze realisatie van mijn naam kwam een deel zelf-appreciatie voor wie ik ben als artiest en persoon. Ik hou de dingen graag zo sober en zo realistisch mogelijk dus was er aan de andere zijde ook geen nood om me te portretteren als iemand anders.

Hoe moeten we je muzikale geschiedenis tot nu voorstellen?
Van kinds af aan was ik altijd al gefascineerd door muziek. Toen ik naar de lagere school ging had ik meer interesse om mijn rugzak te voorzien van een mp3-spelertje en mijn oude Sennheiser-headphones, wat meerdere keren resulteerde in ik die achter de banken zat zonder boeken en enkel met m’n muziek. Ik verdiepte mezelf in albums, spendeerde geld aan cd’s van Daft Punk en Massive Attack,… Mijn vader was een muzikant en bassist. Zijn nalatenschap creëerde een creatieve “muziek-geek’. Ik startte later met zelf muziek te spelen wat begon met drummen en eindigde met mijn zang te begeleiden met gitaar.

Wanneer besefte je dat muziek spelen je passie is?
Ik speelde vaak als straatmuzikant, iets waar ik enorm hard van genoot. Sommige interacties met mensen die oprecht van de muziek genoten, deden mij enorm veel plezier. Dit heb ik een lange tijd volgehouden en zo ben ik overgeschakeld naar het schrijven van eigen nummers als singer-songwriter. Zonder producing skills kwam ik naar mijn zin niet ver genoeg dus nam ik contact op met Sergé (Mae Hills). We zijn nu uitgegroeid tot goede vrienden en hij heeft me altijd ondersteund en aangemoedigd om zelf te leren producen. Sinds kort kan ik op zelfstandige basis mijn inspiratie en emoties omvormen tot volwaardige nummers. Deze groei geeft me de complete bevestiging dat muziek niet enkel mijn passie is, maar ook mijn doel is in dit leven!

Wat maakt de Belgische muziekscene uniek denk je, of is die helemaal niet uniek?
Ik bekijk België als transit land, een doorgang voor velen. Dit beschouw ik met muziek hetzelfde. Zo komen we hier in contact met zoveel verschillende invloeden van over de hele wereld. Het mooie hieraan is dat de Belgische scene toch z’n identiteit behoud.