Home Belgisch SOUND TRACK: Crooked Steps

SOUND TRACK: Crooked Steps

by Bjorge Meulemeester

Crooked steps is een stevige garagerockduo met een blueskantje uit de Gentse regionen. Na een aantal regionale prijzen gewonnen te hebben zoals Imagine Oost-Vlaanderen en Gentse Helden wagen ze nu ook hun kans op Sound Track. Je kan ze tijdens de voorrondes aanschouwen op 27 september om 20u in concertzaal De Casino in Sint-Niklaas. Hier kom je alvast wat meer over hen te weten.

Waar komt de naam vandaan en stel jullie maar eens voor!
We zijn Crooked Steps, een band uit Gent, bestaande uit Lou Lippens (vocals, gitaar) en Thomas Vandenbogaert (drums). We begonnen 7 jaar geleden als jonge jongens samen muziek te maken. Na een aantal keer jammen besloten we een band op te richten. We begonnen toen met 4. De naam komt van een gitarist die toen enkele repetities kwam meespelen. Hij kwam met ‘Crooked Steps’ op de proppen, naar het nummer van Soundgarden, een naam die wel bleef hangen vonden we. Na 2 repetities hield die gitarist het voor bekeken, de naam is gebleven.

Hoe moeten we jullie muzikale geschiedenis tot nu voorstellen?
Toen we dus met z’n 3 overbleven hebben we enkele jaren in die setting gespeeld. Uiteindelijk ging Adam, onze bassist van toen, in een aantal andere bands spelen en besloot hij zijn verhaal bij ons af te sluiten. Dus bleven we met z’n tweetjes over. Toen hebben we beslist om als duo verder te gaan. Two lost souls swimming in a fishbowl. We luisteren grotendeels naar dezelfde muziek, dus we gingen meer ons eigen ding doen. In het begin was dat wat zoeken, omdat je muziek toch voldoende ‘vol’ moet klinken, met twee was dat niet zo evident. Maar door de jaren heen ging dat beter en beter, je groeit ook erg naar elkaar toe. Dus ja dat is het zo een beetje tot vandaag.

Wanneer besefte je dat muziek spelen je passie is?
Thomas: Voor mij is dit lang geleden begonnen. Ik heb op jonge leeftijd mijn zus verloren, en enkele vrienden van onze familie besloten om een band op te richten met haar naam, Nina. In die tijd ging ik als jong mannetje altijd mee naar hun optredens. Voor mij betekende het zeer veel dat er uit zo een erge gebeurtenis toch zo iets moois kon groeien. Door zo vaak naar hun optredens te gaan kijken, duurde het niet lang voor ik zelf ook de muziekmicrobe te pakken had, en ik zelf achter de drum kroop. Ik vind het gewoon geweldig om iets positief te brengen en mensen een leuke avond te laten beleven. Ook al is het soms maar voor 10 man en een paardenkop.
Lou: Ik begon reeds met viool spelen toen ik 4 jaar oud was. Dus ik denk dat muziek er bij gewoon altijd wel een beetje was. Mijn moeder is zeer muzikaal aangelegd en speelt dwarsfluit en piano, mijn vader is een echte melomaan, hij heeft een heel brede muzieksmaak. Dus er was altijd wel muziek bij ons in huis. Op mijn 12 begon ik met gitaar. Maar het is eigenlijk pas sinds we begonnen met samenspelen en op te treden, het schrijven en opnemen van eigen muziek, het hele bandgebeuren er rond dat ik er echt veel plezier in begon te vinden.

Wat maakt de Belgische muziekscene uniek denk je, of is die helemaal niet uniek?
België is een muziekland: ieder dorp heeft een festival, talloze cafés doen optredens, er is altijd wel een plaats waar je kan optreden in België. Daarnaast komen we nog eens uit Gent DE muziekstad bij uitstek. Aan de Vlasmarkt zijn er altijd wel speelkansen. Organisaties zoals de Kinky Star, Charlatan en Trefpunt geven ook veel kansen aan lokale, jonge artiesten, zonder hen zou de Gentse muziekscene heel wat saaier zijn. Ons land zit ook gewoon e