Home Belgisch SONS OF A WANTED MAN

SONS OF A WANTED MAN

by Didier Becu

Deze maand bracht Sons Of A Wanted Man hun eerste ep uit, wij hadden een babbel met de Limburgers.

Sons Of A Wanted Man bestaan amper twee jaar, toch hoor ik een band die ontzettend veel in zichzelf gelooft. Ik neem aan dat jullie je hierin vinden…
We werken er inderdaad wel hard voor om Sons Of A Wanted Man op de kaart te zetten. De band zelf is misschien wel vrij jong, maar we hebben allemaal wel al verschillende jaren ervaring in heel uiteenlopende bands. Dit neemt echter niet weg dat we opnieuw helemaal van nul moesten beginnen. Wanneer je bijvoorbeeld een aantal jaren in postrockbands of metalbands hebt gezeten, dan is het niet meteen vanzelfsprekend om opnieuw beroep te doen op datzelfde netwerk wanneer je een band begint die iets anders klinkt zoals Sons Of A Wanted Man. We zijn dan ook geen voor de hand liggende band omdat we veel genres door elkaar gooien en niet iedereen is daar natuurlijk fan van. Maar dat hoeft ook niet. Datgene wat we tot nu toe hebben opgebouwd, daar hebben we samen hard voor gewerkt. We halen er enorm veel voldoening uit en we geloven er allemaal in. Dat is onze motivatie om te blijven gaan.

Jullie hebben net je eerste ep uit, kunnen jullie daar wat meer over vertellen?
Black Days Black Dust is onze tweede release en deze keer hebben we het anders aangepakt dan bij de eerste. In tegenstelling tot onze eerste release, een 7″ vinyl met de nummers Ascension en 3rd Sun die is uitgekomen op gelimiteerd clear vinyl en op black vinyl, hebben we er ditmaal voor gekozen om het uit te brengen op cd. Voor de opnames zijn we naar Studio Jupiter getrokken waar we 4 nummers hebben ingeblikt met Koenraad Foesters aan de knoppen. Voor het artwork hebben we ervoor gekozen om te werken met foto’s van Corpus Diaboli, een fotograaf uit Limburg wiens werk altijd overgoten is met een duister sfeertje. Ideaal in combinatie met de muziek die wij maken. De sterkte van deze ep is dat de nummers die er op staan, zowel een geheel kunnen vormen als ook elk op zichzelf kunnen staan. Zonder een conceptalbum te zijn, is er toch een lijn in te vinden.

Wat vooral opvalt is dat jullie heel wat stijlen door elkaar gooien waardoor Sons Of A Wanted Man een unieke sound krijgt. Een bewuste keuze?
Het is iets wat heel natuurlijk is gekomen. Dat heeft waarschijnlijk met onze achtergrond te maken. De ene heeft altijd in de deathmetalscène gezeten, terwijl de andere vooral actief is geweest in de postrockscène. We hebben een heel uitgebreide muzieksmaak dat gaat van grindcore tot grunge en van hip hop tot black metal. We zijn niet bang om er volop mee te experimenteren. Dit wil echter ook niet zeggen dat we zomaar alles bij elkaar zullen gooien want daarnaast zijn we ook enorm kritisch voor onszelf. De meer ‘traditionele’ genres zijn uiteindelijk ook ontstaan door tal van invloeden die door elkaar worden gegooid en wij vinden het zelf ook interessant wanneer andere artiesten experimenteren met verschillende genres. Het houdt het geheel interessant voor zowel de muzikant als de luisteraar.

Jullie komen uit Beringen, en blijkbaar hebben de mijnschachten jullie geïnspireerd.
Beringen is de poort tot de hele mijnstreek. Vanop de terril kan je ook vlot een groot deel van de rest van de mijnstreek zien en elke stad in de mijnstreek heeft sowieso een sterke band met hun verleden omdat het nog steeds heel aanwezig is. Kevin is afkomstig van Genk, uiteraard ook een belangrijke mijnstad, en ook daar is de mijn van enorm grote invloed geweest op de regio en het dagelijkse leven. Bovendien repeteren we ook in Beringen, dus we kunnen het inderdaad gerust onze thuishaven noemen. Het mijnverleden is een voorbeeld van hoe Limburg zich als regio telkens moet heruitvinden. In de mijn werken was alles behalve makkelijk. Het was er donker, gevaarlijk en zwaar. Maar de mensen waren blij dat ze überhaupt werk hadden en een leven konden opbouwen. We spreken gelukkig niet uit ervaring, maar iedereen van ons kent wel mensen die er hebben gewerkt. Toen de mijnen