Home Belgisch ROBBING MILLIONS

ROBBING MILLIONS

by Didier Becu

Onlangs bracht Robbing Millions hun redelijk subliem debuut uit. De stijl? Nou laten we het op psychedelische pop houden, maar met een zeer eigenzinnig kantje. Luminous Dash had een leuk gesprekje met zanger Lucien Fraipont. En als je ze aan het werk wil zien op een podium: afspraak in de AB op maandag 31 oktober!

Hallo, Robbing Millions bestaat al een tijdje, maar met de release van jullie debuut  lijkt het alsof alles gaat ontploffen. Ik weet dat elke band dat is, maar ik denk toch dat je alle redenen hebt om trots op je album te zijn. Is dit het geluid dat je echt wilde?
Ik heb het grootste deel van het album zelf geproducet alvorens Nicolas Vernhes het in zijn Brooklyn studio mixte. Het was een echt leerproces, want het was de eerste keer dat ik zoiets deed. Natuurlijk was er ook onze ep Ages And Sun, maar dat had meer het geluid van een garageband en alles klonk behoorlijk lo-fi. Hiermee was een stuk van het probleem opgelost en we ontdekten nieuwe dingen tijdens het werken aan het album. Ik had niet verwacht dat het album uiteindelijk zo zou klinken, het is hifi en het heeft een volle sound. Maar het was een leuke ervaring, ik ben trots op het resultaat en ik ben blij dat we het op deze manier deden. Ik ben al enthousiast om aan onze volgende plaat te beginnen!

Wat meteen opvalt is dat je een zeer internationaal geluid hebt. Ik denk dat je dit album niet alleen voor België maakte, heb je hiermee internationale plannen?
Dit album is voor iedereen, de hele wereld zelfs als die bereid is om het te beluisteren. Hoe verder we ermee kunnen reizen des te gelukkiger we zijn.

Het is wel grappig als je het album hoort. Jullie zijn in staat om de perfecte popsong te schrijven (8 Is The Figure I Like Most), maar tegelijkertijd kies je ook voor experimentele trips als What Makes Me Feel Old.
Ik denk dat wat we met deze band alles willen proberen . We klinken wel poppy, maar als je het oppervlak openkrast, hoor je elementen uit verschillende genres waar we graag naar luisteren. Ik ben nu voornamelijk met Robbing Millions bezig,  maar ik speel in verschillende bands, variërend van jazz, tot improvisatie, Afrikaanse groovemuziek, soul en ik denk dat dit zich allemaal uit in tracks van Robbing Millions. We hebben ook verschillende achtergronden. Gaspard houdt het op pop, zelfs  emo, onze drummer Jakob heeft heel wat ervaring met improvisatie, onze bassist Léo speelde drums in een punkband, Daniel nam met allerlei bands dingen op in zijn atelier en speelde in jazz- en funkbands (hij had ook gekleurde dreadlocks als tiener, dat kan ook een invloed geweest zijn op Robbing Millions).

Heeft die experimentele kant iets te maken met je klassieke opleiding? Ik las ergens dat jij op de jazzschool van New York zat.
De meesten van ons ging naar muziekscholen. Maar ik probeer dat toch te vergeten wanneer ik een song  schrijf. Ik probeer zo instinctief mogelijk te zijn. Maar een theoretische of  technische achtergrond is zeker in vele situaties nuttig. De ‘experimentele’ kant van Robbing Millions is misschien wel omdat ik de grenzen van onze instrumenten wil kennen, zo blijft het ook voor ons fris en leuk. Ik heb aan het conservatorium in Brussel en Den Haag gestudeerd. Ik ging daarna bijna naar New York om daar te gaan stud