Home Belgisch MR MYST

MR MYST

by Didier Becu

Binnenkort verschijnt het debuut van de Oostendse glamrockers (jawel) Mr. Myst. We waren benieuwd en trokken virtueel naar de koningin der badsteden om het geheim achter deze band te ontrafelen, en ook iets over David Lee Roth en een kok!

Mr. Myst. Stel jullie zelf maar even voor, en waar komt die naam vandaan?
Mr.Atticus Myst: Euh … hello, we are Mr.Myst and we play rock’n’roll ! (lacht)
Mr.JSD: Lemmy zou trots geweest zijn … snif … (pinkt een denkbeeldig traantje weg)
Mr.Atticus Myst: Tsja, lang geleden had ik het idee om een studio album met verschillende muzikanten uit te brengen, waarbij ik de gitaarpartijen voor mijn rekening ging nemen, geïnspireerd op Slash zijn solocarrière. Eerder allemaal verschillende tracks met een eigen twist en telkens een zanger of zangeres die aansluit bij het genre van het nummer. Het was ook nooit de bedoeling om de nummers “live” te gaan spelen omdat dit ook moeilijk zou worden met een heel leger aan muzikanten. Tijdens de opnames werd al snel duidelijk dat de sound van de nummers naar mijn voorliefde voor de 80’s neigden en het oorspronkelijk (enkel-studio) idee maakte al snel plaats voor een liveband met weliswaar wisselende muzikanten.

Mr.JSD: Hij vroeg mij om één track in te zingen en na de eerste avond hadden we er al drie opgenomen. (lacht) Deze waren echter wel bedoeld om als leidraad te dienen voor anderen. Maar toen ik de definitieve versies hoorde, merkte ik op dat hij mijn vocal tracks gebruikt had! Ik heb dan maar ingestemd om alle nummers in te zingen.

Mr.Atticus Myst: Inzake de bandnaam Mr. Myst. Wel, dat is een soort proces geweest doorheen de jaren. Mijn eerste bands waren allemaal in het black metal genre en bij de band Plaag werd geopteerd dat alle leden een duistere Vlaams klinkende naam zouden krijgen zoals donder, storm, nevel, … noem maar op. Ik koos voor de naam “mist” maar veranderde de “i” in “y”.
Mr.JSD: …nog een geluk dat hij toen niet voor nevelstorm had gekozen anders hadden we in Duitsland véél aanhang gehad met Niebelstürm (bulderlach).
Mr.Atticus Myst: Bij mijn volgende black metal band Asatru voegde ik de “Mr.” er aan toe en Mr.Myst was een feit.

Akkoord dat er een 80’s-sfeertje in jullie muziek zit, en waar komt die fascinatie vandaan?
Mr. Atticus Myst: Terwijl ik bij die black metal bands speelde kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk helemaal geen fan was van het genre! Ik was veeleer fan van de coole riffs en het hoge “lalala” gehalte in de zang van de glamrock !
Mr.JSD: Mijn eerste concert ooit was het Monsters Of Rock festival op het einde van de zomer van 1991. Ik was toen nog maar net 14 jaar. AC/DC was toen headliner met hun cd Razors Edge en Thunderstruck had mij van mijn sokken geblazen op MTV. Met Metallica mee op de affiche als support moest dit wel een feestje worden. Maar van de andere support bands had ik nog nooit gehoord. Toen bij de opzet van de band vóór Metallica er een backdrop naar beneden kwam met de Mona Lisa met een opgestoken middelvinger was mijn interesse direct gewekt! Mötley Crüe opende met Kickstart My Heart en toen wist ik het: “This is it … this is what I want do with my life!”

Omdat ik nogal klein was toen kroop ik op de schouders van mijn twee jaar oudere broer en stonden we net voor Nikki toen hij zijn (vervang) basgitaar in grut sloeg en in het publiek gooide… recht in mijn armen!?! De witte body van zijn bas had gelukkig mijn hoofd niet geraakt anders zou ik kunnen zeggen dat het zelfs een “permanente” indruk op mij had gemaakt (lacht). Helaas had ik als veertien jarige niet veel verweer toen er een nogal grote langharige struise kerel de basbody kwam opeisen. Nu, ik troostte mezelf dat ik hem toch even in mijn handen had gehad. Toen wist ik nog niet dat ik hen 14 jaar later (op 19 juli 2005) in Londen backstage zou ontmoeten om samen met Vince Neil, mijn eerste tattoo te plaatsen. Het is dus tenslotte nog goed gekomen (lacht).