Home Belgisch FAKE INDIANS

FAKE INDIANS

by Didier Becu

The Pest zo heet de nieuwe plaat van Fake Indians. Een release die niet van een leien dakje liep, want deze band moest toezien hoe hun nieuwste verdrongen werd door het coronavirus. Net op het moment dat ze hun plaat wilden voorstellen, besloten de zalen om hun deuren te sluiten waardoor heel wat aandacht verloren ging. Maar dat betekent natuurlijk niet dat deze plaat je aandacht niet waard is. Au contraire, een gesprek met Stof Janssens.

Omdat niet iedereen weet wie Fake Indians zijn zou ik zeggen, leg het maar eens uit.
Hmm. Na vier jaar zijn wij daar zelf eigenlijk ook nog niet helemaal uit vrees ik. Dus ik hou het maar op een bende van vijf min of meer gezonde jongemannen uit Antwerpen en Turnhout met veel liefde voor lawaai. ‘Psychedelic noiserock slackers’ hebben wij in onze bio besloten. Beetje vaag en breed. Een concertpromotor schreef eens “Music from an era when unpolished sounds ruled our freak scene and indie was still punk”. Maar dat ging mogelijks over de hoofdact van die avond. ‘Eencellige muziek’ schreef dan weer iemand anders in het gastenboek na een optreden. Ik weet niet of het zo bedoeld was maar het klonk mij als een compliment.

Een fantastische nieuwe plaat hebben jullie gemaakt met The Pest. Iedereen is natuurlijk trots op zijn pasgeboren baby, ik neem aan dat jullie hem ook al doodgeknuffeld hebben?
Dank, dank! Al moet ik eerlijk zeggen dat wanneer de plaat klaar was, wij er ook echt klaar mee waren. We hadden het redelijk gehad, zeg maar. Maar dat zal wel volledig normaal zijn.

(c) Carlo Van Den Heuvel.

Wat opvalt aan The Pest is dat het als één heerlijke lange trip aanvoelt.
Dat heeft waarschijnlijk te maken met de volgorde van de nummers. Die komt grotendeels overeen met onze setlist, dus die volgorde was al getest en goed bevonden