Home Belgisch EVERY STRANGER LOOKS LIKE YOU

EVERY STRANGER LOOKS LIKE YOU

by Luminous Dash

I : Levensmoeiheid. Dat is de titel van de nieuwe Every Stranger Looks Like You. Een plaat die aanvoelt als een vuist in je smoel, gewoon omdat ontwaken soms moet. Een gesprek met zanger Tim De Gieter.

De nieuwe plaat heet I : Levensmoeiheid. Dat is een kanjer van een titel die je meteen overspoeld met een depressief gevoel. Waarom?
Ik wou voor deze plaat een titel vinden die net als de muziek er niet al te veel doekjes om wond. Het woord zelf komt inderdaad nogal hard binnen, deels door het stigma dat erop rust en deels uit angst denk ik. Weinig mensen gaan openlijk toegeven dat ze levensmoe zijn, zeker in hun twintiger jaren. Bij veel mensen rondom mij herken ik een gevoel dat lijkt op levensmoeheid. De amper haalbare intensiteit waarmee we door de dagen razen, het constante zoeken naar genot in elke seconde en non-stop blootgesteld worden aan andere mensen die niets liever willen dan jou te doen geloven dat hun leven een rollercoaster is van geweldige en nog geweldigere momenten. Het vreet langzaam aan je.

Die “I” aan de titel, duidt dit op een eerste deel en dat er meer zit aan te komen?
Effectief, Levensmoeheid is het eerste deel van een tweeluik. Het tweede deel hiervan wordt naar alle waarschijnlijkheid eind volgend jaar gereleased.

Hoewel jullie nog steeds de typische ESLLY-sound hebben, merk ik dat de songs niet alleen korter zijn geworden, maar ook een pak brutaler. Zeg maar straight in yer face.
Ja, we hebben ook bewust gekozen voor het kortere “format”. We willen dat onze muziek een spiegel is voor waar we zelf doorgaan op het moment dat we de nummers schrijven. Er heerste veel frustratie toen we Levensmoeheid inblikten; voor ons was het dus maar normaal dat alles korter, sneller en agressiever moest klinken.

Een mens zou voor minder in tijden als deze, maar jullie klinken behoorlijk boos. Is dat zo, en zien jullie muziek als een redding of is het eerder een kwestie van uw demonen er uit te spuwen?
Goh, het is niet zo dat we alle dagen opstaan en niet anders doen dan alles en iedereen rondom ons haten hé… Maar ik denk dat we alle drie wel echt nood hebben aan de band om te ventileren. Aan mezelf merk ik zeker wel dat spelen/schrijven enorm helpt om bepaalde dingen te verwerken/onder controle te krijgen.

Niet zo lang geleden brachten jullie Bluest Shade Of Black uit. Tevreden met de resultaten, ik vond het al bij al toch jammer dat deze release hier onder de radar bleef. Was dat in het buitenland anders?
Bluest Shade Of Black&