Bonsoir la mer! We krijgen van Zio rauwe emoties in donkere sferen, gevuld met melancholie.
Hij maakt alternatieve rocksongs, waarin new wave en elektronica hun plek krijgen. Zijn diepe, lage stem versmelt prima met melodieuze, intens duistere songs, waarin hij in het Engels of het Frans emoties blootlegt. In tracks zoals Ostende en – voorzien van tedere piano – Dans l’Ombre De Mon Père doet het qua sfeer soms zelfs even aan Arno Hintjens denken.
Love Like Fire is dan weer een stuk ritmischer en trekt de newwave-/ gothrockwereld in. Middernachttracks in zwart-wit, nazinderend en zoekend naar authenticiteit.
En er komt meer aan, want ZIO werkt momenteel aan nieuw materiaal en bouwt stap voor stap aan een sterk artistiek universum, zowel muzikaal als visueel.
