Home Belgisch DIJF SANDERS, MOONEYE, FLYING HORSEMAN, CONDOR GRUPPE Gent, Boomtown (21/07/2018)

DIJF SANDERS, MOONEYE, FLYING HORSEMAN, CONDOR GRUPPE Gent, Boomtown (21/07/2018)

by Luminous Dash

David ‘Dijf’ Sanders mocht in de Handelsbeurs openen. De Bruggeling heeft zich al een tijdje in Gent gevestigd en kon zijn enthousiasme duidelijk niet verstoppen. Op de nationale feestdag kwam hij bijna gehaast het podium op, zich bewust van de korte tijd die hem gegeven was. Sanders is een ras apart, onmogelijk in een vakje te droppen. Op een eclectische manier verwerkt hij electro-invloeden met wereldse ervaringen, zonder zijn nuchterheid te verliezen. Zijn vorige plaat uit 2017 (JAVA) haalde inspiratie uit Indonesië. Akim is het perfecte voorbeeld van best of both worlds, waarin hij inheemse akoestische klanken combineert met wat je bijna triphop kan noemen. Dijf beloofde weinig gezever tussendoor en hield zich aan zijn belofte tijdens de set.

Ook ditmaal nam hij Nathan Daems mee, getalenteerd multi-instrumentalist, bekend van onder meer Blackflower. Op saxofoon blaast Nathan ziel en emotie in nummers waarvan Dijf de metronoom is. In Retired Sportswatch (Moonlit Planetarium) wordt gedaante gegeven aan die klok, terwijl het publiek net alle tijdsbesef kwijt is. Dijfs appreciatie voor z’n kompaan is meer dan terecht. Sanders nieuwste creatie vond dan weer zijnoorsprong in China, een voor hem onbekend land. Oost vindt west.

Op oprechte wijze probeert Dijf Sanders ons tijd en ruimte als een privilege te doen ervaren. Volgens hem bestaan er geen genres, enkel invloeden. Op het einde van zijn set kregen we nog de goede raad om minder onbenulligheden te kopen in een maatschappij waarin er te veel bestaat. Zijn album vonden we alleszins geen ‘brol’.

Na Sanders was het tijd voor Mooneye. Zeemzoete emoballads waarvan we het heupwiegen toch niet konden laten. Normaal gezien wordt Michiel Libberecht bij Mooneye vergezeld door een viertal muzikanten, maar ditmaal deed hij het alleen. En toch bleven deze nummers, volledig ontmanteld, stevig staan. Michiel moest jammer genoeg zijn korte set in twee splitsen en we konden het gevoel niet wegsteken dat hij daarvan het slachtoffer geworden is.

Wat een held is Bert Dockx. In 2008 richtte hij Flying Horseman op als soloproject en tien jaar later kwam hij de Handelsbeurs van slag maken. Ondertussen al lang geen oneman band meer, maar de “a” in Horseman blijft wel staan. Dockx is slim genoeg zich te omringen met diezelfde A-klasse. De zusjes Mahieu, Cré, Bravo en Warmoeskerken vinden hun gelijke in de band.

Flying Horseman maakt hartslagmuziek met ritmestoornissen en wij zijn de hartpatiënten. Telling- en groovewissels op natuurlijke manier brengen is niet iedereen gegeven. Met Deep Earth, Fever Room en The Keyvertelt Dockx ons het verhaal van Rooms/Ruinshun jongste telg van begin dit jaar. Want dat is Bert