Home Belgisch DARQO

DARQO

by Didier Becu

Donderdagavond. Je ziet door de dikke mist niet eens meer de kerktoren van de Sint-Jacobskerk die geen vijftig meter van de Kinky Star verwijderd ligt. Een betere sfeer om je te laten onderdompelen in de trance die Darqo is, kun je je niet inbeelden. Wat Talk Talk met neoklassieke geluiden doet, doet Darqo met noise. Van klassieke songstructuren is geen sprake, alles is één track waarin je met je duistere ik wordt geconfronteerd. Bevrijdend, misschien voor sommigen zelfs net iets te veel over de scheef (een spiegelbeeld van de ziel is nu eenmaal een pijnlijke ervaring), en muzikaal net dat tikkeltje meer. Na het intense optreden (waarschijnlijk zijn alle Darqo-optredens dat) hadden we een uitgebreide babbel met Bjørn, Cisn, Thomas, Jelle, Dagmar en de man achter de (indrukwekkende) visuals Tjalle.

Darqo. De naam doet iets duisters vermoeden. Een afleiding van “dark”?
Jelle: Neen. Dat duistere kantje zit er natuurlijk wel in, maar de oorsprong komt uit de film Donnie Darko, en vooral dat stuk waarin Donnie tegen dat meisje zegt: “You’re pretty weird”. Zo omschrijf ik mezelf ook wel een beetje.

Jullie hebben een eerste release uit Night In The Scullery. Allemaal opgenomen in eigen beheer. Is dat een bewuste keuze?
Bjørn: Dat ligt ergens in het midden. We zouden natuurlijk graag op een label zitten, want dat bespaart ons niet alleen heel wat kosten, maar ook veel zorgen. Anderzijds wilden we ook niet wachten. Jelle had het al meegemaakt met MIAVA, en we dachten gewoon “fuck that, laat ons alles maar zelf doen”.
Dagmar: Een voordeel is natuurlijk wel dat als je alles zelf doet, je ook geen toegevingen moet doen.
Jelle: Klopt volledig. Kijk, Night In The Scullery is opgenomen als één track. Wanneer je een optreden van ons ziet, dan weet je ook waarom dat dit zo is. Probleem is natuurlijk om een label daarvan te overtuigen. Het is zelfs een praktisch probleem zo’n lange track, dat heb ik onlangs met I-Tunes zelf mogen ervaren.