Home Belgisch BELPOPMUSEUM : DELLA BOSIERS

BELPOPMUSEUM : DELLA BOSIERS

by Hans Verhoeven

Ze werd geboren als Adèle Anne-Marie Julienne Emma Bosiers, maar maakte daar al snel Della van. Op wapenstilstand 1946, in Mortsel-Oude God, het gehucht dat in tijden zonder wapenstilstand drie jaar eerder platgegooid werd door geallieerde bommenwerpers.

De jonge Della wil journaliste worden en studeert dat ook, maar als ze niet over de boeken hangt, zingt ze. Het betere repertoire, zeg maar, en het duurt allemaal niet zo heel lang alvorens ze opgemerkt wordt door Ramses Shaffy.

In 1971 brengt ze op het Philips-label haar eerste lp uit. Daarop het hinkelende Fleur De Buda en ook daarop de nog piepe Raymond van het Groenewoud. Beiden hebben iets met Nederland, Della gaat er wonen en doet daar kond van in 1974, in Jefke: “Ze hebben me m’n zachte G’s al vaak verweten sinds ik hier in het noorden ben beland, ik heb hier heel wat builen, slechte friet gevreten, ze hebben me gezegd: je moet het maar vergeten, de passie voor het blonde Vlaamse land”. Het is ook in Nederland dat ze haar levenspartner ontmoet, Ben Van der Linden, met wie ze later nog albums zal uitbrengen.

En dan, twee jaar later, is Della Bosiers ook hier een ster. Niet omwille van haar songs, nee, wel dankzij de televisie als panellid van De Wies Andersen Show, wat de héél oudere jongeren onder ons zich nog wel herinneren. Rond die tijd neemt ze met Wim De Craene Mensen Van Achttien op.

Bosiers ging nadien de journalistiek in, presenteerde diverse programma’s voor de VRT en treedt ook nu nog steeds op, voornamelijk in Nederland. Je hoort haar soms nog op de radio, dat briesje van een stem, het is dan zomer en vensters staan open en buiten doen kinderen de zevensprong.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More